LEDENVERSLAG: ALLES OF NIETS IN ITALIË (HENK VAN DER MEER)

terug naar overzicht

Zaterdag, 1 juli 2017

Afgelopen april ben ik 2 weken op vakantie naar het Luganomeer geweest. Er moest natuurlijk ook gevist worden. Als fervente vliegvisser nam ik een 3-tje mee, een 6-7 voor het zwaardere werk en voor het subtielere visserij een Tenkara rod. Uit informatie van andere vissers ging er ook een Bellyboat mee, deze vergroot namelijk je kansen aanzienlijk.

Na een voorspoedige reis aangekomen in Porlezza, mooi gelegen aan het Luganomeer wat er prachtig bijlag. In het kraakheldere water werden de eerste vissen al gespot, kopvorens van flink formaat en ook werden er forellen gezien. De volgende dag meteen begonnen met de vliegenlat, eerst met droge vlieg, geen aanbeet, natte vlieg, ook geen aanbeet, ze zwommen er gewoon voorbij, om gek van te worden! Vervolgens de hele vliegendoos er aan gebonden en wat ik er ook aanhing niets werd gepakt! Heel frustrerend! Even bij medevissers geïnformeerd maar die werden er ook moedeloos van. Er werd door de locals nog wel een forel aan de worm gevangen. Die werden de volgende dag aangeschaft en na veel pijn en moeite kon ik 2 kleine baarsjes vangen.

Uit een visverslag op het internet las ik over het Pianomeer 5 kilometer verderop, daar werd succesvol op snoek gevist, dus op naar het Pianomeer. Daar aangekomen zie ik een prachtig idyllisch helder meer met pompeblêd, echt een droom. De Bellyboat werd opgeblazen en al trappend met de streamer op snoek.

Na 200m zag ik wat klappen van vis op het water. Daar aangekomen zag ik een school van honderden voorns voorbijschieten van flink formaat op zo’n 3 meter water. Het leken wel ruisvorens. Eerst de droge vlieg, een red tag, geprobeerd, geen aanbeet. Maar omdat ze behoorlijk diep zaten overgestapt op een nymph, een goudkopje type red tag en bij de eerste worp meteen bingo. Die Italiaanse voorns die knokken behoorlijk, gelijk als forellen, het drietje stond krom tot het handvat! Na een heuse dril kon ik een ruisvoorn pakken van dik dertig centimeter. Hij was wat bleekjes, maar dat komt waarschijnlijk door de waterkleur, de opstaande bek verraad echter dat het echt om een ruisvoorn ging. Wat er daarna gebeurde heb ik nog nooit beleefd, elke worp leverde een ruisvoorn op van tussen de 27 cm en 38 cm. Na nummer 20 was ik de tel kwijt! Ook de snoeken begonnen er zich mee te bemoeien. Tot twee keer toe moest ik voorns redden uit hun meedogenloze kaken. Ze achtervolgden ze gewoon tot aan mijn flippers, BIZAR! Ik zag een snoek van rond de meter mij aankijken en denken; wat doet die rare eend met mijn ruisvorens? Ik heb nog geprobeerd om haar met de streamer te verleiden, maar ho maar, geen aanbeet.

Natuurlijk de volgende morgen weer naar het Pianomeer en op de stek aangekomen was het meteen weer raak, in een uurtje tijd dik 25 voorns gevangen op het als maar kaler wordende goudkopje. Helaas kon ik niet voorkomen dat er twee voorns werden gepakt door de ook weer aanwezige snoeken. De gemiddelde afmeting was rond de 35 centimeter, de grootste 38,5 centimeter een evenaring van mijn PR. En alle voorns (#50 stuks) werden gevangen aan 1 goudkopje! Na de tegenvallende resultaten op het Luganomeer werd het hier toch gelukkig weer goedgemaakt.

Arrivederci, Ciao!!

Henk van der Meer

De foto's van Henk zijn visavontuur zijn hier te bewonderen.